τα κάλαντα της παρέας

Χιόνι… παγωνιά… και το ξεροβόρι να σεργιανίζει από τις κορφές του Χελμού στις πλαγιές της Βελιάς και του Κάστρου και να φτάνει ως την κοιλάδα του Βουραϊκού. Όμορφα τα Καλάβρυτα!.. Τα χειμωνιάτικα!.. Τα Χριστουγεννιάτικα!.. Τα χιονισμένα!..

Περισσότερα

Είμαστε περήφανοι γι’ αυτούς!

Καλαβρυτινή Μάνα

Μέρα θρήνου! Μέρα, που ο χρόνος σταματά! Μέρα, που ο ουρανός δακρύζει και που όλη η γύρω πλάση μουντή, σιωπηλή, μελαγχολική, δημιουργεί την αίσθηση και προδιαθέτει για κάτι, που η ανάμνησή του προκαλεί πόνο, θλίψη, οδύνη. 13 Δεκέμβρη του κάθε έτους. Και για μας τους Καλαβρυτινούς η θύμηση μιας αποτρόπαιης, εγκληματικής, άδικης πράξης, που έλαβε χώρα στην πολιτειούλα μας, στα σπίτια μας, στις γειτονιές μας, στη «λάκα του Καπή».

Περισσότερα

Καλάβρυτα

Θανόπουλος

  Καλάβρυτα ! Γενέθλια γη! Που το παιδικό γέλιο το ανέμελο, το ξέγνοιαστο, τ’ αυθόρμητο, το γέλιο εκείνο το παρορμητικό, τ’ αγνό, το γνήσιο, γέμιζε τις αλάνες και τις γειτονιές, απ’ την «Καλαβρυτινή» – βρυσομάνα άλλοτε, που την έχουν σκεπάσει τώρα τ’ αγριόχορτα και τα “τεχνικά” του δρόμου – κι απ’ του «Ντάνου» ως την «Αγία Αικατερίνη» και το «Κεραμιδάκι», που τραγουδά κελαρύζοντας τη χαρά της ζωής, με το λίγο τρεχούμενο νεράκι του, μουρμούρισμα πες μιας πικραμένης φωνής, μοναχικής, απομονωμένης, να θυμίζει την ζωντάνια κάποιων άλλων εποχών και τη ζείδωρη…

Περισσότερα